Jakie są różnice pomiędzy polityką regionalną, spójności i strukturalną?

W kontekście takim jak dotacje unijne Poznań (więcej pod linkiem), spotkać można się z pojęciami dotyczącymi:

  • polityki regionalnej,
  • polityki spójności
  • i polityki strukturalnej.

Kryterium podziału środków finansowych Unii Europejskiej jest Produkt Krajowy Brutto danego regionuCzy istnieją jednak między nimi jakieś różnice? Z teoretycznego punktu widzenia – owszem. Polityka strukturalna jest, bowiem tradycyjnym pojęciem dotyczącym interwencji Wspólnot Europejskich (a od 1993 roku – Unii Europejskiej) używanym już od 1957 roku. Polityka regionalna z kolei zorientowana jest na zwiększenie spójności ekonomicznej i społecznej w ramach Unii Europejskiej, co w praktyce oznacza, że jej podstawowym zadaniem jest pomoc finansowa dla poszczególnych regionów. Polityka spójności natomiast wskazuje na podstawowy cel interwencji, którym jest zmniejszenie zróżnicowań w Unii Europejskiej.

Praktycznie jednak pojęcia te są bardzo często używane wymiennie w związku, z czym można przyjąć, że polityka regionalna, polityka strukturalna (więcej: http://pl.wikipedia.org/wiki/Polityka_strukturalna) i polityka spójności Unii Europejskiej przedstawia ten sam cel, a mianowicie – wyrównanie różnic gospodarczych między regionami Unii Europejskiej i w efekcie, pomiędzy ich mieszkańcami. Realizowane jest to poprzez odpowiednie rozdzielanie środków finansowych Unii Europejskiej w taki sposób, aby większość z nich trafiła do regionów znajdujących się w gorszej sytuacji gospodarczej i społecznej. Należy pamiętać jednak przy tym o tym, że kryterium podziału środków finansowych Unii Europejskiej jest Produkt Krajowy Brutto danego regionu, czyli poziom zamożności obywateli jest tylko jednym z elementów, które decydują o tym, czy dany region objęty zostanie interwencją środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej. Nie chodzi tutaj przy tym absolutnie o to, by spowolnić rozwoju bogatych regionów i zamożnych krajów członkowskich, lecz o przyspieszenie rozwoju regionów w stosunku do nich opóźnionych. Dzięki temu wzrasta konkurencyjność całej Unii Europejskiej, jako spójnej całości.